Over mij, en wat ik doe.

Hallo mijn blog bezoekers, laat ik mezelf een voorstellen. Ik ben Kaoutar en zit op het MML. Dit is mijn 3e jaar Vwo en naast het reguliere onderwijs volg ik ook nog Technasium.

 

Technasium houd bij onze school in dat je naast de gewone vakken ook nog O&O(Onderzoek en Ontwerp) als vak krijgt. Bij het vak O&O krijgen we opdrachten van echtbestaande opdrachtgevers, dus niet alleen je leraar geeft de opdracht maar naast de leraar is er een realistische opdrachtgever. De opdrachten gaan meestal over het ontwerpen van iets nieuws of niet bestaand dat handig in het leven kan zijn, of dat huidige problemen kan oplossen. Om aan een goed en realistisch idee te komen zoeken we naar bestaande ideen en ontwerpen. Na het zoeken van de ontwerpen heb je genoeg inspiratie om te brainstormen en om volkomen nieuw ideen te bedenken dat handig zou kunnen zijn.

Vaardigheden

Ik kan een houtverbinding maken.

 

 

Ik kan een kubus van excact 10 x 10 x 10.

Biomimicry (Allereerste project)

In de eerste klas was ik als reguliere leerling begonnen, maar ondertussen kreeg ik 3 maanden les om met het vak O&O kennis te maken. En daarbij werkte ik in een groepje met 3 andere kinderen de opdracht kregen we van een opdrachtgever uiteraard om een biomimicry gebouw te ontwerpen. Maar eerst moest ik weten wat biomimicry inhield. Na wat onderzoek kwam ik erachter dat biomimicry inhield dat je de vorm van iets in de natuur nabootst wat een bepaade nut heeft. In ons geval dachten we aan iets waar we wel wat aan hebben. De bevolking groeit steeds sneller waardoor er gebouwen nodig zijn. Dus hebben we wat nagemaakt is een stad in de lucht in de vorm van lotus bloemen. Dat was zowat de opdracht en mijn ervaring ermee.

Bruggen

Na de opdracht over biomimicry had ik besloten om over te stappen naar technasium. De volgende opdracht ging over bruggen we moesten namelijk een brug zetten op een plek waar ook fietsers en auto's op kunnen rijden. Na het voor onderzoek met de wedstrijd van de papieren brug wisten we ongeveer wat handig is om een stevige brug te maken. Na een ontwerp zijn  we aan de slag gegaan met een maquette. Helaas zijn de maquettes van het eerste jaar niet echt te vinden. Dus is er helaas geen beeldmateriaal.

Fileprobeem

Als afsluiting van het eerste jaar hebben we aan de Eurekacup deelgenomen met als opdracht het fileprobleem. In een groepje met twee andere kinderen hebben we eerst onderzocht hoe breed een rijbaan is en de vangrail. We hebben ook wegenspecialisten gebeld maar die lieten later niks van zich horen dus beloten we verder te gaan met ons idee. We hebben gedacht aan een extra rijbaan die afgesloten is. Maar zodra er een file is gaan de vangrails omlaag en aat die rijbaan open en aan de hand van borden wordt zo het verkeer bestuurd. Uiteindelijk hebben we het aan de ouders gepresenteerd, vervolgens werd er gestemd. Helaas misten we een paar stemmen om door te gaan naar de Eurekaday. Maar ik vond de maqutte die we erbij hebben gemaakt we succesvol.

Upcycling lamp.

Mijn eerste project in de tweede klas was een upcycling lamp maken. Ucycling is het gebruiken van producten en het een andere een andere functie geven. Het was dus de bedoeling om dingen die niet echt gebruikt werden een andere functie te geven, om het ook goedkoop en handig te maken voor landen waar ze niet echt lampen hebben en daar ook niet echt het geld hebben voor ontwikkelde technologie. De opdrachtgever was Arjen van der Cruijsen. De materialen die we gebruikten moesten dus niet zo heel duur zijn. Het zou op zonne energie moeten werken.

Ik heb in een groepje met andere kinderen gewerkt. De groepjes waren niet zelf gekozen maar ik vond het wel weer een nieuwe uitdaging om met kinderen te werken waar ik niet zo snel mee zou werken. Bij het ontwerpen was het idee dat iedereen een ontwerp zou maken en daaruit zouden kiezen en misschien ook zouden combineren. Toen iedereen zijn ontwerp had waren er twee die echt uitkwamen. Maar ondanks het stemmen vond 1 van de leden zijn eigen ontwerp het best. Dus was er discussie en eindstand was er een ontwerp gekomen waaruit geen van de ideeen van die lid in kwamen. Dus de discussie was tijdverspilling. Daarna moesten we het eindontwerp maken dus het echte werk. Het was een beetje niks doen de eerste lessen omdat we geen idee hadden hoe en war we moesten beginnen. Na een beetje hulp.

We begonnen met de onderkant, een boek dat niet meer echt gelezen werd en daar hebben we in gesneden om een soort van kastje te maken voor snoeren en de batterij enz. We hebben daarna een statief gemaat van hout met een sort van gleuf waarbij nde draden dan niet echt rondzwerften. Ten slotte hebben we een Blikje frisdrank gebruikt om het lampje erin te doen daar hebben we bewust voor gekozen omdat het licht dan makkelijk zou kunnen weerkaatsen. 

Ik vond het wel goed gaan en vind dit een van de geslaagde opdrachten het afgelopen jaar. Er was weleens een meningsverschil, maar dat wisten we dan snel op te lossen.

Slimste huis wedstrijd.

Het tweede project dit jaar was het slimste huis. Hierbij was het niet alleen een opdracht maar deden we ook mee aan een wedstrijd. Het was de bedoeling om een huis te maken dat zo aangepast is dat bejaarden of mensen met een beperking er zelfstandig in zouden kunnen wonen. Want de kosten van bejaarden tehuis en andere zorg zij gestegen met de jaren mee. Ook vinden mensen het nou eenmaal fijner om in hun eigen huis te blijven. De opdrachtgever van dit project was Mevrouw Corien van Berlo van het slimste huis van Alkmaar.

Ik heb met drie andere leerlingenhieraan, wel andere leerlingendan het eerste project.et heel goed vinden met mijn leden. We hadden veel gemeen en begrepen daaroor elkaar meer waardoor het wat soepeltjes ging tijdens het gehele project. 

We begonnen met een vooronderzoek, waarbij we opzoek gingen naar de behoeftes van ouderen en mensen die wat moeilijker opzichzelf konden wonen. Na het vooronderzoek hadden we nog geen breed beeld over wat we zouden moeten doen, want zou je dan 1 ontwerp maken, of allemaal kleine aanpassingen in het huis. Ook het bedenken van wathandig zou zijn ging een beetje moeilijk. Toen hebben we naar onze eigen alledaagse struggles. Dat hielp wel, want we kregen allemaal ideeen en inspiratie voor het eindontwerp. We hebben bijvoorbeel zoals je op de afbeelding ziet een maquette gemaakt van hoe het er ongeveer uit moet zien. Je ziet dat op de twee uitendes van de gang een ronding is, daar hebben we gedacht aan rolstoelgangers, zo zouden ze makkelijk kunnen keren.

Ook hebben we bijv. voor elke kamer een andere behang met allerlei vormpjes in waarbij slechtziende zouden kunnen voelen in welke kamers ze zich bevinden. En inplaats van een deur dat opengaat als je eraan trekt, zijn de kamers voorzien van schuifdeuren. En als een van de beste aanpassingen is het prullenbak, waarbij de prullenbak verbonden is met de buitencontainers. Du naar buiten gaan om afval weg te gooien hoeft niet dn niet meer. Ook hebben we bedacht dat de bewoner van het huis een halsketting draagt waarbij er een sos knop is dat is voor als er wat thuis gebeurt en ze alleen zijn. Dan hoeven ze maar op de knop te drukken en het alarmcentrale is dan gewaarschuwd.

Ik vond dit een van de leukste opdrachten. Wel vind ik jammer dat we niet gewonnen hadden. Maar kans maakten we zeker, de uitendelijke winnaars hadden naar mijn beleving niet echt aan de opdracht gehouden, want het huis moest aan de hand van technologische snufjes veranderd of aangepast worden. Maar het winnende groepje had een app waarbij bejaarden met honden elkaar zouden kunnen contacteren en zo sociaal konden blijven. Maar ik vond dat het niks met de opdracht te maken had, beetje onterecht maar ik vind wel dat het eindresultaat van het project er mag wezen.

 

Zoutstress bij plantjes.

De laatste tijd hebben we te maken met veel droogte en veel zout bij plantjes waardoorze dus niet echt kunnen groeien. Onze opdracht was het zoeken naar een oplossing voor dit probleem. Onze oprachtgever was Seed Valley en onze baas was programmamanager dhr. Cardol.

De groepen hebben wij als klas niet gemaakt, maar de juf. Ik was ingedeeld met 2 andere kinderen. Over het algemeen konden we het wel met alkaar vinden, maar er was telkens iemand afwezig, waardoor we in tijdnood zijn gekomen. We hebben wel kunne experimenteren. Maar helaas geen mogelijke oplossingen kunnen vinden.

Het experiment ging als volgt. We kregen 8 koolplantjes van de juf. En op die plantjes konden we gebruiken om te testen welke omstandigheden gunstig en ongunstig waren. We hebben de plantjes namen gegeven en voor elk plantje andere omstandigheden getest we hebben wel 2 plantjes op normale omstandigheden laten groeien om de andere plantjes ermee te kunnen vergelijken. Vervolgens moesten we elke les een logboek bijhouden over elk plantje en wat er is gebeurt en hoeveel blaadjes erbij zijn gegroeid en alle andere dingen. Daarna moesten we met oplossingen komen. Maar zoals al uitgeld konden we wegens omstandigheden niet aan de oplossingen werken. 

Ik vond dit niet zo een hele leuke project,was veelstress en niet echt mijn type opdracht. Ik ben dankzij deze opdracht wel erachter gekomen wat mij het mest aanspreekt in het vak o&o en dat is namelijk het ontwerpen en maken van dingen.

 

Roodlichtnegatie

Het eerste project van mijn derde schooljaar heet roodlichtnegatie. De opdrachtgever heet Suzanne Mol. De opdracht is een oplossing vinden voor het rpobleem dat mensen niet stoppen voor het rode licht en het ging voornamlijk over fietsers en voetgangers. Er was keuze uit 2 mogelijkheden een harde en zachte kan, ik koos voor de zachte kant en daarbij is de bedoeling mensen te overtuigen, over te halen en te stimuleren op een manier dat het automatich gaat dus een psychishe oplossing. Daarbij hebben mijn groepje dat bestond uit twee anderen mensen en ik geobserveerd wat het probleem daadwerkelijk is en hebben ook mensen geinterviewd met de vraag:'Waar zou jij voor bij het rode licht stoppen'. En de meeste mensen meenden te stoppen als er beloond werd, en aan de hand daarvan kwamen we op het idee van de jukebox 3000. De Jukebox 3000 is een muziekdoos, en het is de bedoeling dat het aan een paal bij het stoplicht staat. Het werkt zo dat zodra er gewacht is voor een stoplicht dat je een muntje krijgt en dat kunt gebruiken voor de volgende jukebox die je tegenkomt dus de volgende stoplicht en daar stop je het muntje in en je mag dan een liedje kiezen en dan wordt het afgespeeld. De bedoeling was dat naast een liedje ook het muntje kan gebruiken om bij de albert heijn een warm drankje kunt krijgen of een bepaalde korting. En zo zouden we de mensen kunnen stimuleren en overhalen te  stoppen voor het rode licht op een beloonende wijze.

Klimaatbestendige infrastructurele kunstwerk

Het tweede project van dit jaar was in opdracht van platform WOW. Platform WOW is hetplatform voor samenwerking tussen beheerders van wegen, vaarwegen en water bij de Nederlandse overheid, havenbedrijven en drinkwaterbedrijven. De opdrachtgever was meneer schoonderbeek. De opdracht was om een infrastructurele kunstwerk klimaatbestendig maken, in ons geval moesten we een brug klimaatbestendig maken. Bij het klimaatbestendig maken moesten we ons focussen op de 5 klimaatfactoren, en dat zijn:

Droogte

Extreme regenval

zeespiegelstijging

bodemdaling

hittestress

Ik en twee klasgenoten hebben samen aan het project gewerkt. We hebben eerst alles onderzocht en bekeken wat er van ons gevraagd wordt aan de hand van ons vooronderzoek  en brainstormen van ideeen zijn we bij het eindontwerp gekomen. We hebben ons gefocust op de meest voorkomende klimaatfactoren in nederland. En dat zijn zeespiegelstijging, hittestress en extreme regenval. De  locatie van de fietsbrug is Sluisbuurt Sporenburg, we hebben er express voor gekozen het bij een fietsbrug te laten omdat dat het meest werd aangevraagd door de buurt bewoners en omdat het ander vervoer al een brug heeft.